Γιατί τα Χριστούγεννα ΔΕΝ έχουν σχέση με τα «Πρέπει»

1364

Written by:

Οι χριστουγεννιάτικες εορταστικές διαφημίσεις και οι διακοσμήσεις στις βιτρίνες έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους εδώ και ημέρες και, παρόλο που η εορτή των Χριστουγέννων περιβάλλεται από ένα αίσθημα παράδοσης, πολλοί άνθρωποι δεν αντέχουν στην ιδέα ότι θα περάσουν τις επικείμενες Χριστουγεννιάτικες διακοπές με τον τρόπο που υπαγορεύει η «παράδοση».

Ίσως φταίει το γεγονός ότι πάντα εξιδανίκευα τα Χριστούγεννα στο μυαλό μου. Ίσως, πάλι φταίει το ότι αποφάσισα, ακόμη και ως παιδί, να κάνω αυτήν την εβδομάδα του έτους μοναδική για εμένα. Αλλά δεν με επιβαρύνω με έναν καταναγκαστικό τρόπο σκέψης κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, όπως γνωρίζω ότι συμβαίνει σε πολλούς άλλους. Μη με παρεξηγείτε! Η επιλογή μου αυτή δεν σήμαινε ότι τα Χριστούγεννα της παιδικής μου ηλικίας ήταν τα πιο ειδυλλιακά σε ολόκληρο τον κόσμο. Αλλά ήταν γεμάτα και πλήρη για εμένα. Αποτελεί βασική μου πεποίθηση ότι εμείς οι ίδιοι διαθέτουμε την δύναμη να χρωματίζουμε τις στιγμές της ζωής μας με τον τρόπο που επιθυμούμε. Έτσι, το “μοναδική” δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να περικλείει υπερβολικές δόσεις λάμψης και πολυτέλειας.

Σημαίνει να αποφασίζουμε συνειδητά να παρέχουμε ένα συστατικό που δίδει στις στιγμές αυτές αυθεντικότητα, αίσθηση της ανθρωπιάς, ειλικρίνεια και ελεύθερη έκφραση της δημιουργικότητάς μας μέσα σε ένα πλαίσιο ολόψυχης ζεστασιάς.

Σημαίνει να μην έχουμε “πρέπει”* και να πετάμε από επάνω μας το βάρος συνηθειών που μας έχουν πει ότι είναι απαραίτητο να αποτελούν μέρος των διακοπών αυτών. Πράγματα όπως:

  1. Να περνάμε την ημέρα των Χριστουγέννων με συγκεκριμένα άτομα, π.χ. την οικογένεια ή έναν κοινωνικό κύκλο που συναντάμε μία φορά το χρόνο, απλώς και μόνο επειδή “είναι παράδοση”.
  2. Να φοράμε φανταχτερά ρούχα ή περίεργα Χριστουγεννιάτικα ενδύματα, διότι είναι όλα σχετικά με τα Χριστούγεννα! Μα για ποιόν λόγο; Οι άνθρωποι που εργάζονται σκληρά τις καθημερινές τους, κατά τη διάρκεια των διακοπών μπορεί να επιθυμούν να φορούν τα αθλητικά τους ή τις πιτζάμες τους. Εξ άλλου το να νοιώθουμε άνετα αποτελεί το νόημα των “διακοπών”.
  3. Να ακούμε τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια όλην την ώρα. Στην πραγματικότητα, πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η ακρόαση συνεχούς χριστουγεννιάτικης μουσικής μπορεί να προκαλέσει επιθετικές και καταθλιπτικές συμπεριφορές. Άραγε χρειαζόμαστε πραγματικά τόσα πολλά εξωτερικά ερεθίσματα, όπως τραγούδια, ρούχα και διακοσμήσεις, για να μπούμε στη διάθεση των Χριστουγέννων; Μήπως αυτό δεν είναι καταναγκαστική επιβολή του Χριστουγεννιάτικου πνεύματος;
  4. Να τρώμε συγκεκριμένα τρόφιμα, επειδή έτσι ορίζει το έθιμο. Εγώ προσωπικά αρνούμαι να φάω γαλοπούλα, γιατί δεν μου αρέσει. Δεν μου αρέσει 364 ημέρες του έτους. Θα μου άρεσε ξαφνικά στις 25 Δεκεμβρίου; Στα χρόνια πριν από την εμφάνιση σημαντικής ανάπτυξης στη βιομηχανία τροφίμων, η γαλοπούλα ήταν ένα πολύ δημοφιλές κυρίως πιάτο σε πολλές αμερικανικές πολιτείες, επειδή ήταν το πιο συνηθισμένο ζώο που οι αγρότες μπορούσαν να αναπαράγουν και να παρέχουν στις οικογένειές τους. Σε άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, το χοιρινό και το αρνί ήταν τα δημοφιλέστερα αντίστοιχα προϊόντα. Αυτό συνέβαινε στο παρελθόν. Τώρα, η τεχνολογία τροφίμων προσφέρει ένα τεράστιο φάσμα δυνατοτήτων. Λοιπόν, γιατί δεν μπορούμε να επιλέξουμε ανάλογα με τις προτιμήσεις μας και τις διατροφικές μας ανάγκες; Δεν θα όφειλε να θεωρείται εγκληματικό να καταναλώνουμε όσα τρόφιμα επιθυμούμε παρά ό,τι υπαγορεύει η κοινωνία.
  5. Να αγοράζουμε δώρα για όλους στην οικογένεια, μόνο και μόνο επειδή “οι άνθρωποι ανταλλάσσουν δώρα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων”. Ποιος ξεκίνησε αυτήν τη συνήθεια και πότε; Έχετε καμιά ιδέα; Ας κοιτάξουμε την ιστορία, να δούμε τι συνέβαινε μέχρι τον 19ο αιώνα. Ναι, ακριβώς πριν από τη βιομηχανική επανάσταση και την εισαγωγή του καταναλωτισμού στην ζωή μας.
  6. Να περνάμε την ημέρα των Χριστουγέννων βάσει ενός συγκεκριμένου τελετουργικού. Γιατί; Υπάρχει κάποιο πρόστιμο «παραβίασης της παράδοση» για τυχόν απόκλιση από αυτήν; Κάθε άτομο είναι διαφορετικό με διαφορετικό υπόβαθρο και ιστορίες ζωής. Γιατί είμαστε υποχρεωμένοι να συμπεριφερόμαστε, όπως όλοι οι άλλοι; Είναι, άραγε, αυτή η επιφανειακή κοινωνική ομοιογένεια σημαντική για την ευημερία μας; Όχι, οι ειδικοί της ψυχικής υγείας υποστηρίζουν το αντίθετο.

Στο δημοφιλές μου άρθρο σχετικά με το Σύνδρομο Απογοήτευσης Χριστουγεννιάτικων Προσδοκιών, εξήγησα πόσο σημαντικό είναι να είμαστε λιγότερο αυστηροί σχετικά με τις αργίες από ό,τι το σύστημα καταναλωτισμού μας αναγκάζει να είμαστε. Τα Χριστούγεννα δεν έχουν να κάνουν με την  μοδάτη συμπεριφορά ή τις νέες τάσεις ή την κοινωνική συμμόρφωση.

Έχουν να κάνουν με ανθρώπους που μπορεί να αισθάνονται χαρούμενοι, αλλά μπορεί να αισθάνονται επίσης πληγωμένοι και αγχωμένοι και καταθλιπτικοί και συντετριμμένοι.

Παρακολουθώ όλη αυτή τη φρενίτιδα για να «γιορτάσουμε» τα Χριστούγεννα και στη συνέχεια παρατηρώ τα περιθώρια. Στα περιθώρια βλέπω ανθρώπους που δεν ταιριάζουν με τα δημοφιλή και κοινωνικά αποδεκτά καλούπια και καταλήγουν να είναι απομονωμένοι, μόνοι, λυπημένοι και μοναχικοί. Σημαίνει αυτό Χριστούγεννα για εμάς; Είναι αυτό το επίτευγμα της ανθρωπότητας; Έχουμε επιτύχει σε τόσα πολλά σημεία ως πολιτισμός, ώστε να  συμπεριφερόμαστε έτσι προς τους συνανθρώπους μας;

Δεν το θεωρώ αποδεκτό. Εάν αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος, τότε κάτι συμβαίνει με τα έθιμά μας και πρέπει να επαναπροσδιοριστούν.

Στις εξιδανικευμένες διακοπές των Χριστουγέννων της παιδικής μου ηλικίας, τα πράγματα είναι απλά. Υπάρχει χρόνος για ξεκούραση, ευκαιρία να διαβάσω τα αγαπημένα μου βιβλία πίνοντας ζεστή σοκολάτα. Να παίζω παιχνίδια με φίλους ή να έχω υπέροχες συζητήσεις με καλή παρέα. Να κατασκευάζω χειροποίητες κάρτες και να γράφω ευχές. Υπάρχει πολύς ύπνος και ευκαιρία να ακούσω την αγαπημένη μου μουσική. Αλλά το σημαντικότερο είναι να σέβομαι τις ανάγκες των άλλων να συμπεριφέρονται και να γιορτάζουν με τον μοναδικό τους τρόπο. Απλά και ελεύθερα.

Ελπίζω να απολαύσετε αυτές τις εορταστικές ημέρες με έναν τρόπο που θέλετε πραγματικά!

Καλά Χριστούγεννα!

 

* Οι άνθρωποι που με γνωρίζουν και διαβάζουν αυτό το άρθρο τώρα απολαμβάνουν πιθανώς το γεγονός ότι χρησιμοποιώ το ρήμα «πρέπει», το οποίο πραγματικά πιστεύω ότι είναι πολύ τοξικό για την ανθρώπινη δημιουργικότητα. Έχετε πολύ δίκιο, φίλοι μου! Απλώς θέλω να δείξω πώς αυτή η επιβλαβής λέξη μπορεί να εμποδίσει το ανθρώπινο δώρο της ελεύθερης λήψης αποφάσεων και της δημιουργικής σκέψης. Η δημιουργικότητα αφορά μόνο στην ευελιξία και στην ανθεκτικότητα. Δεν έχει καμία σχέση με καταναγκαστικές συμπεριφορές. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το “πρέπει” δεν έχει θέση σε μια εποχή που προορίζεται να απολαμβάνει. Αντί του πρέπει, ας επικεντρωθούμε σε πιο ελεύθερες εκφράσεις όπως “επιθυμώ”, “εφαρμόζω”, “συνειδητοποιώ” “αποφασίζω”, “πράττω”, “θέτω σε δράση”.

 

Ελπίζω πραγματικά ότι αυτές οι ιδέες μπορούν να σας φανούν χρήσιμες και να σας προσφέρουν μια νέα προοπτική για να δείτε τα Χριστούγεννα, γεμάτη υγεία και εναρμονισμένη με τον εσώτερο Εαυτό σας.

 

Θα ήθελα πολύ να δεχθώ τα σχόλιά σας για αυτό το άρθρο και τις ιδέες που περιέχει, καθώς και τις δικές σας εμπειρίες από προηγούμενες γιορτές των Χριστουγέννων.

Συνεπώς, κατεβείτε κάτω στην σελίδα και αφήστε το σχόλιό σας. Θα ήμουν πολύ ευτυχής να ακούσω την ιστορία σας! Σοβαρά, το εννοώ!

 

Καλά Χριστούγεννα Σας Εύχομαι!

 

Παναγιώτα

 

 

Εάν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου, μπορείτε με τους εξής τρόπους:

μέσω email: info@uplifepsychology.com ή

στα τηλέφωνα επικοινωνίας: +30 6983 282 252 & +30 210 4675543.

Οι συναντήσεις γίνονται είτε στην έδρα μου στην Αθήνα ή σε εκείνην της Σαλαμίνας είτε και διαδικτυακά (π.χ. μέσω  Skype ή Hangouts).

Μετά από μία πολύχρονη σταδιοδρομία στην επιστημονική έρευνα στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS), εδώ και πάνω από μία δεκαετία εστιάζω το έργο μου στην επιτυχή θεραπεία του Πανικού, της Αγοραφοβίας και άλλων Φοβιών, καθώς και της Αγχώδους Διαταραχής και της Κατάθλιψης. Η θεραπευτική μου προσέγγιση εδράζεται στην εφαρμογή των επιστημονικά και ψυχοθεραπευτικά εμπεριστατωμένων μεθόδων που προσφέρουν ριζική και οριστική αντιμετώπιση των παραπάνω διαταραχών.

Είμαι πιστοποιημένη Ψυχολόγος, Mέλος του Επίσημου οργάνου Ψυχολογίας της Ελλάδος, του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων (ΣΕΨ)Είμαι επίσης μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ψυχολογικών Συλλόγων (EFPA).  Διαθέτω επίσης την Πανευρωπαϊκή Πιστοποίηση Ασκησης της Ψυχολογίας Europsy σε 19 χώρες της Ευρώπης.  Επίσης, είμαι μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Συναισθηματικής Νοημοσύνης (ISEI) και του Διεθνούς Δικτύου Eκπαιδευτών CEB (Cultivating Emotional Balance – Καλλιεργώντας Συναισθηματική Νοημοσύνη). 

Παρέχω Ατομική Συμβουλευτική για Προσωπική Βελτίωση και Αυτογνωσία, Θεραπεία των Φοβιών – Αγχώδους Διαταραχής – Κατάθλιψης, , Εκπαίδευση στην Συναισθηματική Νοημοσύνη και την εφαρμογή της στον Επαγγελματικό τομέα, Coaching για την επιτυχή διαβίωση και την επαγγελματική σταδιοδρομία, Mindfulness τεχνικές για επίτευξη Ηρεμίας, Γαλήνης και Συγκέντρωσης  του Νου καθώς και ομαδικά σεμινάρια Προσωπικής Ανάπτυξης και Coaching.

Θα ήθελα να ακούσω την ιστορία σας.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε άμεσα μαζί μου σήμερα!

Παναγιώτα

Last modified: December 16, 2018

3 Responses to " Γιατί τα Χριστούγεννα ΔΕΝ έχουν σχέση με τα «Πρέπει» "

  1. Pretty component of content. I just stumbled upon your weblog and in accession capital to claim that I acquire actually enjoyed account your blog posts.

    Anyway I’ll be subscribing on your feeds or even I
    achievement you get admission to constantly quickly.

    • I am glad that the content of this blog contains useful information for you! I would be glad to receive your feedback about topics of your interest on this blog!
      With my warmest wishes,
      Panagiota

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: