Η Δύναμη της Αυτοσυγχώρεσης

2506

Written by:

Εμείς οι άνθρωποι πολύ συχνά γινόμαστε επικριτικοί απέναντι στους συνανθρώπους μας, τις επιλογές τους και τις πράξεις τους. Και όταν συνειδητοποιούμε πόσο αντιπαραγωγικό είναι αυτό και πόση αρνητικότητα επιφέρει στη ζωή μας, επιχειρούμε να σταματήσουμε αυτήν την κακή συνήθεια. Αλλά εκείνο που συνήθως αποτυγχάνουμε να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι μπορούμε να γίνουμε εξίσου αδίστακτοι με τους εαυτούς μας, αναπτύσσοντας μια μόνιμη συνήθεια αυστηρής επικριτικότητας των δικών μας σκέψεων, πράξεων μας και άλλων συμπεριφορών.

Αυτή η εσωτερική επίκριση μπορεί να διαρκέσει από τη στιγμή που ξυπνάμε μέχρι τη στιγμή που το βράδυ το κεφάλι μας ακουμπά στο μαξιλάρι.

Οι λέξεις και οι κατηγορίες που χρησιμοποιούμε εναντίον μας μπορούν να είναι εξαιρετικά σκληρές και ακατάπαυστες. Αν απευθύναμε αυτές τις φρικαλεότητες σε άλλους ανθρώπους, πιθανότατα να μας κατηγορούσαν για λεκτική βία και κακοποίηση. Αλλά επειδή είμαστε οι μόνοι που γνωρίζουν αυτές τις εσωτερικές κουβέντες, και δεν υπάρχει κανείς άλλος για να διαμαρτυρηθεί, πιστεύουμε ότι δεν προκαλούν σοβαρή ζημιά.

Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτό το είδος εσωτερικής κριτικής προκαλεί ζημιά. Επί της ουσίας αυτή η μορφή αυτοκριτικής μπορεί να αποβεί μοιραία. Αυτό που πραγματικά επιτυγχάνουμε να κάνουμε με όλη αυτή τη αυτοκατηγόρια είναι να μειώσουμε την αυτοεκτίμησή μας και την αυτοπεποίθησή μας. Είμαστε πεπεισμένοι ότι γινόμαστε ο εχθρός μας και ως συνέπεια μας στερούμε από τον καλύτερο, τον πιο στενό, τον πλησιέστερο υποστηρικτή μας στη ζωή. Τον εαυτόν μας!

Γιατί συμπεριφερόμαστε τόσο σκληρά στην ίδια μας την ύπαρξη; Ίσως διότι μας έμαθαν να συμπεριφερόμαστε έτσι. Ίσως κάποιος άλλος το έκανε σε μας όταν ήμασταν μικροί και ευάλωτοι και από τότε έγινε η δική μας πίστη. Ίσως παρατηρήσαμε ότι ο περίγυρός μας κάνει το ίδιο πράγμα στον εαυτόν του και νομίσαμε ότι αυτός είναι ο κανόνας.

Ανεξάρτητα από τη ρίζα αυτής της παρανόησης, χρειάζεται να μετεξελιχθούμε στον ενήλικα που έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε και να εμποδίσουμε την επικριτική μας στάση να μας κρατήσει καθηλωμένους. Δεν είμαστε πλέον ανήμποροι, επιρρεπείς να λάβουμε οποιαδήποτε παρωχημένη συμπεριφορά που προέρχεται από τους ενήλικες, τους γονείς και τους δασκάλους στη ζωή μας. Είμαστε οι ίδιοι ενήλικες, οι οποίοι χρειάζεται να γίνουμε οι προστάτες και οι ρυθμιστές του εαυτού μας, αντί να συνεχίσουμε ως ενήλικες να επιπλήττουμε τον εαυτόν μας με έλλειψη συγχωρητικότητας απέναντι στα σφάλματά μας, η οποία μόνο τιμωρία και στασιμότητα μπορεί να προσφέρει σε εμάς, παρά ανάπτυξη.

Δεν υπάρχει ανάγκη για αυτο-τιμωρία. Είναι μάταιο και μπορεί επίσης να αποδειχθεί επικίνδυνο για την εσωτερική μας ισορροπία.

Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας, ώστε να μπορέσουμε να διορθώσουμε τα λάθη μας και να θέσουμε ένα υγιές θεμέλιο για την προσωπική μας πρόοδο και εξέλιξη.

Αφορά στο να αναπτύξουμε “αυτο-συγχώρεση”. Η επίπληξη και ο ψόγος για κάτι που κάναμε ΔΕΝ έχει θετική επίδραση σε εμάς. Αντιθέτως! Αντί να μας δώσει το κίνητρο να αντιληφθούμε, να εντοπίσουμε το λάθος και να αλλάξουμε τη συμπεριφορά που το προκάλεσε, μας κρατά κολλημένους σε ελλείψεις και αποτυχίες, που οδηγούν σε μια πλημμύρα αρνητικών συναισθημάτων σχετικά με την αδυναμία μας να είμαστε δημιουργικοί και παραγωγικοί.

Ακούω πολλούς ανθρώπους να δηλώνουν «Ήμουν τόσο ηλίθιος!», «Είμαι τόσο χαζή!», «Πρέπει να είμαι ένα μηδενικό κάνοντας όλα αυτά τα χάλια!», «Πόσο βλαμμένη μπορώ να είμαι μερικές φορές!», “Είμαι ένα τίποτα”, και παρόμοια σχόλια.

Θεωρούμε ότι αυτά τα λόγια είναι ανώδυνα, όταν απευθύνονται στον εαυτό μας, αλλά αυτή η νοοτροπία δεν μπορεί να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Έχει αποδειχθεί ότι όταν ένα άτομο μιλά αρνητικά στον εαυτό του, τείνει να έχει πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση, ακόμα και αν αυτό δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Μπορεί να δείχνει πολύ δυναμικό ή να έχει μια απαστράπτουσα εξωτερική εικόνα, αλλά, με αυτόν τον εσωτερικό διάλογο, εξασφαλίζει ένα χαμηλό αυτοσεβασμό που το ακολουθεί παντού.

Προκειμένου να κατανοήσουμε πόσο σοβαρό είναι κάτι τέτοιο, καλό είναι να αναρωτηθούμε αν μπορούμε εύκολα να αποκαλέσουμε κάποιον κοντινό μας άνθρωπο, για παράδειγμα τον καλύτερό μας φίλο, με τα ίδια ονόματα; Όχι, δεν νομίζω!

Γιατί, λοιπόν, τα χρησιμοποιούμε ενάντια στο πρόσωπο, που είναι το πιο κοντινό μας, δηλαδή τον εαυτόν μας;

Μπορεί λοιπόν να αναρωτηθείτε πώς είναι καλό να απευθυνόμαστε στους εαυτούς μας;

Είναι απλό; με σαφή σημάδια αυτοσεβασμού και αυτοδιάθεσης.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που εντοπίζουμε ένα λάθος που κάνουμε, μπορούμε να ανταποκριθούμε ως εξής:

1. Να γίνουμε ο παρατηρητής της κατάστασης. Ας παρατηρήσουμε τί συνέβη πραγματικά. Ας αναρωτηθούμε ποιές ακριβώς ενέργειες οδήγησαν σε αυτό το εσφαλμένο αποτέλεσμα.

2. Ας αποδεχθούμε το γεγονός ότι κάναμε λάθος. Τα σφάλματα είναι ένας βασικός τρόπος με τον οποίο μαθαίνουμε και εξελισσόμαστε ως άνθρωποι. Εάν έχουμε καλλιεργήσει την αυτο-αγάπη και τον αυτοσεβασμό μας, γνωρίζουμε ήδη ότι είναι καλό να κάνουμε λάθη.

3. Ας υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι η αξία μας ως ανθρώπου δεν είναι λιγότερη λόγω κάποιου λάθους. Παραμένουμε ο ίδιος άνθρωπος υψηλής αξίας, όπως ακριβώς και κάθε άλλο ανθρώπινο ον. Όπως λέει και η παροιμία: «Το λάθος είναι ανθρώπινο». Τα λάθη μας δεν καθορίζουν την αξία μας!

4. Ας ενεργοποιήσουμε την φυσική μας περιέργεια, σκεπτόμενοι τα μαθήματα που έχουμε συλλέξει από κάποιο λάθος. Τα λάθη είναι τα θεμέλια ισχυρών εμπειριών. Ας τα χρησιμοποιήσουμε ως τέτοια!

5. Στη συνέχεια ας εφαρμόσουμε την φυσική μας περιέργεια, για να αξιολογήσουμε τί θα μπορούσαμε να κάνουμε, ώστε να διορθώσουμε την κατάσταση που προκλήθηκε από το λάθος. Ή, για να αξιολογήσουμε τί θα μπορούσαμε ενδεχομένως να κάνουμε, προκειμένου να ανταπεξέλθουμε στην νέα κατάσταση και να προχωρήσουμε.

Όλα αυτά χρειάζεται να γίνονται χωρίς καμία προσωπική ενοχή ή αυτοκατηγορία.

Το να μιλάμε με αγάπη, σεβασμό και αυτοσυγχώρεση είναι μια απαραίτητη διαδικασία, αν επιθυμούμε να ζήσουμε μια ποιοτική ζωή και να επιτύχουμε τους στόχους μας. Εάν δεν διδαχθήκαμε αυτήν τη “γλώσσα” της ζωής και της επιτυχίας, όταν ήμαστε νέοι, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε. Υπάρχει ακόμη αρκετός χρόνος για να την μάθουμε. Μπορούμε να ζητήσουμε τη βοήθεια ενός επαγγελματία ψυχικής υγείας ή ενός έμπειρου προπονητή ζωής για να μας καθοδηγήσει σε αυτή την εμπειρία που βελτιώνει την ζωή μας.

 

Αν επιθυμείτε να υιοθετήσετε μία συμπεριφορά αυταγάπης και αυτοσυγχώρεσης, επικοινωνήστε μαζί μου μέσω email: info@uplifepsychology.com ή στα τηλέφωνα επικοινωνίας: +30 6983 282 252 & +30 210 4675543.

Οι συναντήσεις γίνονται είτε στην έδρα μου στην Αθήνα ή σε εκείνην της Σαλαμίνας είτε και διαδικτυακά (π.χ. μέσω  Skype ή Hangouts).

Μετά από μία πολύχρονη σταδιοδρομία στην επιστημονική έρευνα στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS), εδώ και πάνω από μία δεκαετία εστιάζω το έργο μου στην επιτυχή θεραπεία του Πανικού, της Αγοραφοβίας και άλλων Φοβιών, καθώς και της Αγχώδους Διαταραχής και της Κατάθλιψης. Η θεραπευτική μου προσέγγιση εδράζεται στην εφαρμογή των επιστημονικά και ψυχοθεραπευτικά εμπεριστατωμένων μεθόδων που προσφέρουν ριζική και οριστική αντιμετώπιση των παραπάνω διαταραχών.

Είμαι πιστοποιημένη Ψυχολόγος, Mέλος του Επίσημου οργάνου Ψυχολογίας της Ελλάδος, του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων (ΣΕΨ)Είμαι επίσης μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ψυχολογικών Συλλόγων (EFPA).  Διαθέτω επίσης την Πανευρωπαϊκή Πιστοποίηση Ασκησης της Ψυχολογίας Europsy σε 19 χώρες της Ευρώπης.  Επίσης, είμαι μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Συναισθηματικής Νοημοσύνης (ISEI) και του Διεθνούς Δικτύου Eκπαιδευτών CEB (Cultivating Emotional Balance – Καλλιεργώντας Συναισθηματική Νοημοσύνη). 

Παρέχω Ατομική Συμβουλευτική για Προσωπική Βελτίωση και Αυτογνωσία, Θεραπεία των Φοβιών – Αγχώδους Διαταραχής – Κατάθλιψης, , Εκπαίδευση στην Συναισθηματική Νοημοσύνη και την εφαρμογή της στον Επαγγελματικό τομέα, Coaching για την επιτυχή διαβίωση και την επαγγελματική σταδιοδρομία, Mindfulness τεχνικές για επίτευξη Ηρεμίας, Γαλήνης και Συγκέντρωσης  του Νου καθώς και ομαδικά σεμινάρια Προσωπικής Ανάπτυξης και Coaching.

Θα ήθελα να ακούσω την ιστορία σας.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε άμεσα μαζί μου σήμερα!

Last modified: November 23, 2018

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: